Cambrai tijdens de eerste wereldoorlog

De Britten konden bij hun rekrutering gebruikmaken van een naïef enthousiasme, zowel in eigen land als in hun koloniaal imperium. Franse en Duitse ronselaars konden eveneens op een grote toestroom rekenen. De roman Van het westelijk front geen nieuws van Erich Maria Remarque beschrijft het enthousiasme voor de oorlog aan de Duitse zijde tijdens deze eerste paar maanden. En ook de jonge Adolf Hitler stond dol van vreugde tussen een enthousiaste menigte op de Odeonsplatz op 1 augustus 1914, toen bekend werd gemaakt dat Duitsland in oorlog was.

Cambrai tijdens de eerste wereldoorlog.

Archief Sjef Dirkis

Bij de bevolking heerste nog een geromantiseerd beeld van de oorlog. De sociale druk om mee te vechten was groot. Ronselaars spraken hen toe in de fabrieken, scholen, in de kerk en op de marktpleinen. Wie niet meedeed zou er later "niet meer bij horen". Wie zich alsnog succesvol aan de dienstplicht wist te onttrekken of (zoals in het Britse Rijk) zich niet meldde als vrijwilliger terwijl anderen dit wel deden, werd gestigmatiseerd als lafaard.

Cambrai tijdens de eerste wereldoorlog.

Archief Sjef Dirkis

Weigeraars werden met de nek aangekeken en kregen witte veren van hun meisjes, symbolen voor lafheid. Men vond daarnaast dat men, in ruil voor de sterk verbeterde sociale stelsels, best wat "terug kon doen". Bovendien deelde het Britse leger mannen uit dezelfde buurt of fabriek ook in dezelfde legereenheden in, de zogenaamde pal's battalions ('work together, fight together'). Dit zorgde voor sociale druk en sociale controle.

Cambrai tijdens de eerste wereldoorlog.

Archief Sjef Dirkis

Ondanks het conflict tussen Britten en Ieren met ettelijke volksopstanden, waren er naast protestantse Ieren die de Engelsen wel gunstig gezind waren, tienduizenden katholieke Ieren die zich lieten inlijven in het Britse beroepsleger. Van de 200.000 Ierse vrijwilligers in het Britse leger zouden er uiteindelijk ongeveer 30.000 de dood vinden.

Cambrai tijdens de eerste wereldoorlog.

Archief Sjef Dirkis

De Britten beschouwden de Ieren (net als trouwens de Schotten) als "woeste krijgers" die met de "gepaste" omkadering door hoofdzakelijk Engelse officieren best van pas kwamen bij allerlei koloniale conflicten, terwijl de Ieren en Schotten het leger zagen als een broodheer die bovendien nog "avontuur" op "exotische plaatsen" in het vooruitzicht stelde.

Cambrai tijdens de eerste wereldoorlog.

Archief Sjef Dirkis.

De Slag bij Cambrai was een veldslag aan het westfront tijdens de Eerste Wereldoorlog. De slag vond plaats van 20 november tot 7 december 1917 en werd uitgevochten tussen het Britse rijk en het Duitse Keizerrijk. Tijdens de slag werden voor het eerst met succes tanks ingezet door de Britten en de Britse aanval demonstreerde dat de Hindenburglinie doorbroken kon worden.
De Duitse tegenaanval liet de waarde van nieuwe infanterie tactieken zien welke later gebruikt zouden worden tijdens de Kaiserschlacht. Basil Henry Liddell-Hart noemde de veldslag "one of the landmarks in the history of warfare, the dawn of a new epoch." (een van de mijlpalen in de geschiedenis van oorlogvoering, het begin van een nieuw tijdperk.).