Belgische vluchtelingen.

Aan het begin van de Eerste Wereldoorlog, vluchten vele Belgische burgers en militairen naar het neutrale Nederland. Op deze wijze wisten zij uit de handen van de Duitsers te blijven die hun land waren binnengevallen. De burgers en militairen werden in diverse kampen in Nederland ondergebracht. Een van deze opvangkampen voor Belgische vluchtelingen was in Nunspeet. Met name burgers uit Antwerpen waren hier ondergebracht.

Anonieme graven van Belgische vluchtelingen.

Foto Sjef Dirks.

De bouw van het kamp is gestart in november 1914. Het kamp was verdeeld in 4 "dorpen" op 15 hectare met 70 barakken, waaronder slaapbarakken, eetzalen, scholen, een kerk, een theater, een polikliniek en crèches. Het kamp zou oorspronkelijk onderdak moeten bieden aan 13.000 bewoners, maar het maximale aantal bewoners bedroeg 6.529 (februari 1915).

Anonieme graven van Belgische vluchtelingen.

Foto Sjef Dirks.

Omdat de bewoners overwegend uit de lagere sociale klassen kwamen was het kamp omheind en hield een oud-officier met strenge hand leiding over het kamp. De gezondheidssituatie was zeer slecht, wat o.a. bleek uit een hoge kindersterfte: in 1915 stierven er 264 kinderen in het kamp. Ter vergelijking: 6,41%, tegenover 1,44% in Ermelo. Na ingrijpen van de gealarmeerde regering kon het sterftecijfer worden teruggebracht tot 2,3% tegen 1,4% in vluchtoord Ede.

Anonieme graven van Belgische vluchtelingen.

Foto Sjef Dirks.

Een deel van het kamp werd gebruikt voor ongewenste elementen. Zo was er een barak 'Congo' die werd gebruikt voor gestraften, en een barak 'Jan Steen' voor publieke vrouwen.

Anonieme graven van Belgische vluchtelingen.

Foto Sjef Dirks.

Toen in 1917 het vluchtelingenkamp in Ede werd gesloten, werden de bewoners hiervan naar Nunspeet overgebracht. In 1919 is het kamp in Nunspeet afgebroken.

Anonieme graven van Belgische vluchtelingen.

Foto Sjef Dirks.

Op de Oude Begraafplaats in Nunspeet zijn honderen graven van Belgische vluchtelingen die zijn gestorven in het opvangkamp in Nunspeet. De meeste graven zijn van kinderen die aan ziektes zijn overleden. Gietijzeren markeringen verwijzen naar de anonieme kindergraven van de Belgische vluchtelingen. Slechts enkele graven hebben een grafsteen, de andere alleen een nummer.

Anonieme graven van Belgische vluchtelingen.

Foto Sjef Dirks.

Aan het einde staat een bakstenen monument met de inscriptie: ‘Gastvrij Nederland aan de afgestorvene vluchtelingen 1914 – 1918’.

Het Belgenmonument op de oude begraafplaats.

Foto Sjef Dirks.

Oude gemeentelijke begraafplaats, Eperweg 22 te Nunspeet.