Delville Wood cemetery

Delville Wood Cemetery ligt in de Franse plaats Longueval in het departement Somme. Ze werd ontworpen door Sir Herbert Baker en heeft een rechthoekige vorm, omgeven door een natuurstenen muur aan de oostelijke en straatzijde en door een haag aan de andere zijden. Direct bij de toegang staat het Cross of Sacrifice en centraal de Stone of Remembrance. Achteraan, centraal aan de zuidelijke zijde staan twee kubusvormige schuilruimtes met zuilen.
Er liggen 5.523 doden waarvan 3.593 niet meer geïdentificeerd konden worden.

Delville Wood cemetery.

Foto Sjef Dirks.

Vrijwel alle soldaten die hier begraven zijn vielen in de periode juli - september 1916. Het hoge aantal niet geïdentificeerde graven is te verklaren door de lange periode tussen het sneuvelen en de ruiming van de lichamen uit het slagveld naar de begraafplaats.
Tegenover de begraafplaats bevindt zich het South African National Memorial Dit is het nationale monument voor de gevallen Zuid-Afrikanen.

Delville Wood cemetery.

Foto Sjef Dirks.

Het Delvillebos (Delville Wood) ligt ten oosten van Longueval. Een groot deel van het dorp werd op 14 juli 1916 door de 9th Scottish Division ingenomen en de South African Brigade veroverde het grootste deel van het bos. De zes Zuid-Afrikaanse bataljons vochten zes dagen lang onophoudelijk en leden zware verliezen waardoor ze op 20 juli slechts met een handvol overlevenden terugkeerden. De 2nd Division nam op 27 juli het bos opnieuw in en behield het tot op 4 augustus de 17th Division hen afloste.
Uiteindelijk werd in het bos en de omgeving tijdens de derde week van augustus, elke Duitse weerstand, door de 14th Light Division uitgeschakeld. Het bos bleef tot eind april 1918 in hun handen tot het gedurende het Duitse lenteoffensief terugviel in vijandelijke handenl. De 38th Welsh Division kon het gebied op 28 augustus 1918 definitief heroveren.

Delville Wood cemetery.

Foto Sjef Dirks.

De begraafplaats werd na de wapenstilstand aangelegd door concentratie van de gesneuvelden uit de omliggende slagvelden en enkele kleinere begraafplaatsen.
Er worden 5242 Engelsen, 29 Canadezen, 81 Australiërs, 19 Nieuw-Zeelanders en 152 Zuid-Afrikanen herdacht. Voor 26 Engelsen en 1 Zuid-Afrikaan werden Special Memorials opgericht omdat hun graven niet meer gevonden werden en men aanneemt dat ze zich onder de naamloze zerken bevinden.
Voor 3 Engelsen die oorspronkelijk in Courcelette Communal Cemetery begraven waren werd ook een Special Memorial opgericht omdat hun graven door artillerievuur werden vernietigd en niet meer teruggevonden werden.