Lange Max

De Lange Max site bevindt zich in Koekelare. In het Stokerijbos starten de Duitsers in 1915 met het bouwen van allerlei constructies om het kanon Lange Max een plaats te geven.
De batterij krijgt als naam: "Batterie Pommern" genoemd naar een slagschip van de Kaiserliche Marine. dat zonk tijdens de slag bij Jutland. Het langeafstandsgeschut wordt bemand door 52 mariniers en officieren van het Marinekorps Flandern dat in Brugge zijn hoofdkwartier heeft. Lange Max is tot dan toe het grootste kanon. Het is 17 meter lang en weegt meer dan 75 ton. Het kanon kan meer dan 50 kilometer ver vuren. De munitie heeft een doorsnede van 38 cm. Eigenlijk is het ontworpen om te vuren vanaf slagschepen. De Duitse admiraal Max Rogge heeft het idee om scheepsartillerie aan land te gebruiken. Vandaar de naam Lange Max.

Ansichtkaarten van de Lange Max.

Archief Sjef Dirks.

Het projectiel is 1,5 tot 2,1 meter lang en weegt 750 kg. De TNT lading varieert volgens type granaat van 35 tot 67 kg. De bediening is electrisch. Een spoorweg komt van het station van Eernegem. Op die manier kan de zware munitie makkelijk worden aangevoerd. De eerste schoten van De Lange Max werden gelost op 27 juni 1917. Die dag stortten op Duinkerke 47 obussen neer. De projectielen van de Lange Max naar Duinkerke waren 90 seconden onderweg. De eerste obus kwam op het casino van Malo-les-Bains terecht. Dit was het hoofdkwartier van het 15de Britse korps. Er vielen 24 slachtoffers: 11 doden en 13 gewonden. In Duinkerke werd men verplicht om speciale schuilplaatsen te bouwen.

Lange Max als toeristische attractie na WO1.

Archief Sjef Dirks.

In het totaal kreeg Duinkerke vanuit Koekelare 32 beschietingen te verduren: 411 granaten maakten er 299 slachtoffers, 114 doden, 185 gewonden. Naast Duinkerke werden ook Ieper, Veurne, Koksijde, Alveringem, Fortem, Sint-Winoksbergen en Klein-Leisele beschoten. De geweldige losbarstingen van het kanon waren tot in Torhout en zelfs in Oostende voelbaar. Ook veel huizen in Koekelare werden beschadigd.

Het beschadigde beton door de Duitsers veroorzaakt

Archief Sjef Dirks.

De geallieerden zochten naar het kanon met vliegtuigen, maar de Duitsers verhinderden dit door rook te maken op verschillende plaatsen in de buurt met behulp van teerputten.
Uiteindelijk viel het kanon op 16 oktober 1918 toch in handen van de Belgische soldaten. Voor hun vlucht ondernamen de Duitsers een poging om het kanon te vernietigen. Met neergelaten loop werd een granaat afgevuurd.

Lange Max als toeristische attractie na WO1

Archief Sjef Dirks.

Normaal zou de granaat voor hij volledig uit de loop van het kanon was, op de dikke muur stoten en zo het kanon vernietigen. De Duitsers hadden hun eigen creatie onderschat. De granaat drong dwars door het gewapend beton om 800 meter verder in de velden te ontploffen.

De resten van de geschutsbedding.

Foto Sjef Dirks.

Na de Eerste Wereldoorlog werd het kanon een toeristische attractie. Belgen uit alle hoeken van het land, maar ook Duitsers, Engelsen, Nederlanders en Fransen waren nieuwsgierig naar de Lange Max. Er werd commercieel handig op ingespeeld. Vele oorlogsinvaliden stonden aan de ingang om prentkaarten en andere souvenirs te verkopen of om mensen te gidsen.

De resten van de geschutsbedding.

Foto Sjef Dirks.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog lieten de Duitsers in de lente van 1941 Lange Max in stukken springen. De bevolking werd op voorhand bevolen om alle deuren en vensters open te zetten. Om het metaal van het voormalige kanon af te voeren werd een spoorlijn aangelegd. Deze lijn liep van Leugenboom tot het station van Eernegem. Vanuit Eernegem werd het metaal verder naar Duitsland getransporteerd waar het zou hersmolten worden.

Namaak kanon bij de geschutsbedding.

Foto Sjef Dirks.

In 1969 werd het voorstel gedaan om een indicatiesteen te plaatsen "hier stond de Lange Max". Het idee werd pas in 1978 werkelijkheid. Maar het bleef niet enkel bij deze steen. In 1997 ontstond de werkgroep Lange Max. Het jaar erop kocht deze werkgroep de hoeve waar vroeger de toegang tot het kanon zich bevond. In 2000 werd er op deze plaats een vredesmuseum en herinneringspark ingericht, dit museum moest eind 2014 plaats maken voor een volwaardig vernieuwd museum, het Lange Max Museum.

Projectiel Lange Max kanon.

Foto Sjef Dirks.

In het museum maakt men kennis met de geschiedenis van het kanon Lange Max en ontdekt men de Duitse zijde van de oorlog tijdens de Eerste Wereldoorlog. Verder is het mogelijk om de resten van de geschutsbedding en de ondergrondse bunkers te bezoeken

Lange Max Museum, Clevenstraat 2, Koekelare.