A la Fabrique, La Poupée, What 'opes?

Het was niet vreemd dat de Engelse soldaat voordat men naar het front ging, eerst in de echt verbonden werd, omdat het afreizen naar het front een hachelijke onderneming was. De verse echtgenote en potentiële weduwe was daarmee van enig inkomen verzekerd.

Just married.

Archief Sjef Dirks.

Maar eenmaal aangekomen aan de frontlinies vergden de gevechten heel veel van deze soldaten. Na een periode aan het front zochten officieren en soldaten een plaats waar ze ontspanning en rust konden vinden. Zo'n plaats was Poperinge. Het was een bruisende stad, men noemde het ook wel een van de zeven wereldwonderen. Met had er winkels, cineme's, cafés en restaurants. Poperingen was dan ook populair en werd bezocht door duizenden soldaten. De dames in de winkel en horeca waren zelfs de Engelse taal machtig. Dat er ook bedrijven waren die wat verder gingen met hun dienstverlening moge duidelijk zijn.

A la Fabrique, La Poupée, What 'opes?

Foto Sjef Dirks.

Op bovenstaande foto ziet u links de gevel van het café "A la Fabrique", "t fabriekje" Dit is één van de weinige panden die niet veranderden sinds of door de oorlog. Bij de soldaten was het "Café de l'Esperance" (nr. 17, uiterst rechts op de foto), bekend als "What 'opes?", Wat voor hoop? In het pand ernaast, (nr. 16, midden van de foto), was "A la Poupée" gevestigd. Theehuis "La Poupée" was erg geliefd als gelegenheid. De 3 dochters van de madame waren mooi en lief. In het bijzonder de jongste "Ginger", een vroegrijp kind van 13-15, was de oogappel van veel officieren. Het is opvallend dat ze in vrijwel elk dagboek voorkomt van de officieren die een tijdlang in de buurt van Poperinge gelegerd waren.